For Better Performance Please Use Chrome or Firefox Web Browser

تعیین ارزش غذایی کاه جو پرتوتابی شده با بیم الکترونی

نرگس طباطبایی، محمدحسن فتحی نسري، همایون فرهنگ فر و احمد ریاسی

(مجله تحقیقات دام و طیور.4(2):17-9)

 

چکيده

در این مطالعه اثر پرتوتابی الکترونی با دوزهای 100، 200 و 300 کیلوگری بر ترکیب شیمیایی، فراسنجه­های تجزیه­پذیری شکمبه‌ای و گوارش پذیری شکمبه­ای و پس از شکمبه­ای ماده خشک کاه جو مورد ارزیابی قرار گرفت. بدین منظور ابتدا با استفاده از روش درون کیسه­ای، مقدار 5 گرم از نمونه­ی آسیاب شده (با شش تکرار) به مدت 0، 2، 4، 8، 16، 24، 48 و 72 ساعت در شکمبه­ی دو رأس تلیسه­ی هلشتاین مجهز به فیستولای شکمبه­ای انکوبیت شد و فراسنجه­های تجزیه­پذیری شکمبه­ای ماده خشک برآورد شد. سپس برای تعیین گوارش پذیری شکمبه­ای و پس از شکمبه­ای ماده خشک از انکوباسیون 16 ساعته نمونه­های خوراکی در شکمبه و انکوباسیون در دستگاه شبیه ساز هضم دیزی استفاده شد. تجزیه آماری داده­ها با استفاده از نرم افزار آماری SAS انجام شد. بر اساس نتایج این تحقیق، فیبر نامحلول در شوینده اسیدی در اثر پرتوتابی به لحاظ عددی کاهش یافت ولی این کاهش از نظر آماری معنی­دار نبود؛ اما فیبر نامحلول در شوینده خنثی نمونه­های پرتوتابی شده نسبت به نمونه خام به طور معنی­داری کاهش یافت (05/0P<). تجزیه­پذیری مؤثر ماده خشک در اثر پرتوتابی افزایش یافت و این افزایش در دوز پرتوتابی 200 کیلوگری معنی­دار (05/0P<) بود. گوارش پذیری پس از شکمبه­ای ماده خشک و گوارش پذیری ماده­ی خشک در کل دستگاه گوارش در اثر پرتوتابی به طور معنی­داری افزایش یافت (05/0P<). نتایج این پژوهش نشان داد پرتوتابی الکترونی نقش مؤثری در بهبود ارزش غذایی و گوارش پذیری کاه جو دارد، لیکن با توجه به عدم تفاوت بین دوزهای پرتوتابی، دوز 200 کیلوگری قابل توصیه است.

واژه های کليدي: کاه جو؛ بیم الکترونی؛ تجزیه پذیری شکمبه‌ای؛ گوارش پذیری شکمبه‌ای و پس از شکمبه‌ای

 

Journal Papers
ماه: 
Summer
سال: 
1394